Historie

ElkWelzijn Culemborg is in 2014 begonnen met het laten schrijven van levensverhalen voor Culemborgers. In 2015 werd dit project herhaald. 

Toen begin 2016 bleek dat ElkWelzijn zou stoppen met het voorzetten van het project, hebben enkele schrijfsters de handen ineengeslagen en zijn mogelijkheden gaan onderzoeken dit project toch door te laten gaan.

Door het zoeken van sponsoren en met ondersteuning van ElkWelzijn is het project Levensverhaal Culemborg in september 2016 van start gegaan.

Zo is in de afgelopen jaren voor een kleine vijftig oudere inwoners van Culemborg hun levensverhaal opgeschreven. Veel verhalen zijn de revue gepasseerd. Kleine en grote gebeurtenissen uit het verleden werden opgehaald en opnieuw beleefd. De verhalen waren zonder uitzondering prachtig en regelmatig besefte de organisatie dat het jammer was dat de verhalen maar voor een kleine kring mensen bewaard zouden blijven.

Daarom is in de loop van 2019 gestart met het ontwikkelen van een nieuw project: De Culemborgse Verhalenboom.

De mooiste verhalen die tijdens de gesprekken naar voren komen zullen worden genoteerd en verder worden uitgewerkt.

Aan het eind van het traject zoekt de organisatie dan de verhalen uit die zich het beste lenen voor publicatie. Enerzijds via een boek met allerlei verhalen over het gekozen thema, anderzijds proberen zij met een videogesprek de verhalen vast te leggen en te voorzien van achtergrondinformatie.

 

In augustus 2019 is een Stichting opgericht: Stichting Levende Verhalen Culemborg.

Het allereerste bestuur bestaat uit: Loes van Baaren (voorzitter), Lijda de Meijer (secretaris) en Huub Baijens.

 

 

Bestuursleden

Ik ben Loes van Baaren, geboren en getogen in Haarlem. Vervolgens woonde ik ruim twintig jaar in de Achterhoek en sinds 1996 woon ik , samen met Erik, met veel plezier in Culemborg. Ik heb altijd met mensen gewerkt die het in het leven wat minder hebben getroffen: in een huis voor moeilijk opvoedbare jongens, een tbs-kliniek, de opvang van asielzoekers, de verslavingszorg/reclassering, voogdijvereniging, maatschappelijk werk organisatie et cetera. Ik vond het een uitdaging en bijzonder interessant werk. Werken met mensen vind ik boeiend, zoeken naar het hoe en waarom van het menselijk handelen en hoe dat zich weer verhoudt tot anderen.

Verder wandel en fiets ik graag, bezoek musea, lees veel, volg een cursus Spaans, ik kook graag, ik schilder, ga graag naar het theater en ik doe vrijwilligerswerk, zo ben ik  onder andere buurtbemiddelaar en ben ik sinds vier jaar actief voor  Levensverhaal Culemborg.

 

Lijda de Meijer

Opgegroeid onder de rook van Utrecht en sinds 1992 met veel plezier woonachtig in Culemborg. Al sinds mijn kinderjaren was ik veel in Culemborg te vinden omdat hier veel familie woont en wij, zoals dat in die tijd gewoon was, ieder weekend op familiebezoek gingen.

In 2017 heb ik de laatste hand gelegd aan een onderzoek en een boek geschreven over mijn grootouders die beiden geboren en getogen Culemborgers waren. 

Via een buurvrouw kwam ik in 2016 in contact met het project Levensverhaal Culemborg. In het seizoen 2016-2017 heb ik voor een Culemborgse haar levensverhaal geschreven. Daarnaast heb ik voor veel van de geschreven levensverhalen de vormgeving gedaan. 

Huub Baijens

Als je ouder wordt is het prettig om (mooie) herinneringen op te halen en die te delen met anderen. Ik ben 71 jaar, sta nog vol in het leven, maar merk ook, dat ik veel meer dan vroeger geneigd ben om het verleden weer op te halen.

Het plezier dat het vertellen van iemands persoonlijke verhalen kan oproepen heb ik de afgelopen twee jaar ervaren als schrijver, en later als filmmaker van het levensverhaal van twee oudere Culemborgers.

De komende twee jaar wil ik me vooral bezighouden met het organiseren en uitvoeren van het nieuwe project De Culemborgse Verhalenboom. Ik ben heel benieuwd wat Culemborgers elkaar te vertellen hebben aan de verhalentafels en hoe we een aantal verhalen naar buiten kunnen brengen in de vorm van een Culemborgs verhalenboek en een paar korte films,

De afgelopen 20 jaar ben ik werkzaam geweest als organisatieadviseur. Ik woon sinds 2001 in Culemborg, maar ben tot voor kort nauwelijks lokaal actief geweest. Voor mij zijn de projecten van de stichting Levende Verhalen ook een manier om Culemborg en de Culemborgers, in al hun diversiteit, nu eens echt te leren kennen.